24 October 2012

Tulang Ayah

Sekumpulan Tulang Belulang Ayah
Teronggok disudut kamar kami
Sebagai jalur tikus yang ramai
Menipis menjadi abu putih
Sekantung tulang belulang ayah
Terjepit di pinggiran lemari
Menjerit seperti dikebiri
Dan waktu yang semakin mencaci
Setahun setelah ayah pergi
Ibu tercekam rindi dihati
Teringat setiap baris janji
Tak akan pisah sampai mati
Setahun 5 bulan setelah ayah pergi
Ibu mulai terlihat ringkih
Wajahnya semakin pucat pasi
Terdorong untuk melangkahkan kaki
Demi rindu yang semakin menjadi
Saat ibu datang kembali
Digenggamnya sebuah bungkusan putih
Digelarnya diatas lantai
Disanalah tulang belulang ayah melambai
Menggoreskan luka yang tiada terperi
Ibu tak ingat namanya lagi
Bersama tulang belulang ayah ia menari-nari
Cekikikan sehari-hari
Ibu pun sama,Telah mati dimata kami

                                                                   Makassar,24 Oktober  2012

0 cuap-cuap:

Post a Comment